பெயர்கள், மக்கள், அடையாளம்

ஒரே சமூகத்தின் பல பெயர்கள்

சௌராஷ்டிரர்கள் பல்கார் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றனர். சௌராஷ்டிரம் என்பது அவர்களின் மொழிக்கும் சமூகத்திற்கும் வழங்கப்படும் பெயர். வரலாற்று நூல்களில் சௌராஷ்டிரம், பட்நூலி, பட்டுநூல்காரர் போன்ற பல பெயர்களும் எழுத்து வடிவங்களும் காணப்படுகின்றன. நிர்வாகம் வழங்கிய பெயரும், தொழிலைக் குறிக்கும் பெயரும், மக்கள் தங்களை அழைத்துக்கொள்ளும் பெயரும் எப்போதும் ஒரே பொருளைக் கொண்டிருப்பதில்லை.

தமிழ்ப் பதிவுகளில் பட்டுநூல்காரர் என்ற பெயர் பட்டுநூல் மற்றும் நெசவுடன் சமூகத்தை இணைக்கிறது. எட்கர் தர்ஸ்டனும் கே. ரங்காச்சாரியும் 1909 இல் வெளியிட்ட தொகுப்பு, பல முந்தைய விவரிப்புகளை “Patnulkaran” என்ற தலைப்பில் திரட்டுகிறது. சௌராஷ்டிரம் என்ற சமூகப் பெயர் அதிகமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டதையும் அது பதிவு செய்கிறது. அந்தக் காலத்தில் மக்கள் எவ்வாறு வகைப்படுத்தப்பட்டனர், தங்களை எவ்வாறு அடையாளப்படுத்தினர் என்பதை இதிலிருந்து அறியலாம். ^[4]

தொழிலும் அடையாளமும்

பதிவுகளில் காணப்படும் சௌராஷ்டிர வரலாற்றில் நெசவும் பட்டு வணிகமும் முக்கிய இடம் வகிக்கின்றன. அரசர்கள், வணிகர்கள், நகரச் சந்தைகள் ஆகியவை சமூகத்தின் குடியேற்றங்களுக்கு ஏன் முக்கியமாக இருந்தன என்பதை அவை விளக்க உதவுகின்றன. அண்டை மக்களிடமிருந்து மொழியால் வேறுபட்டவர்களை, வெளியிலிருந்தவர்கள் தொழிலின் அடிப்படையில் அழைப்பதற்கும் அவை காரணமாக அமைந்தன.

ஒரு சமூகத்தில் கைவினையைத் தொடரும் குடும்பங்களும் அதன் பொருட்களை விற்பவர்களும் பிற தொழில்களில் ஈடுபடுபவர்களும் உள்ளனர். பரந்த சௌராஷ்டிர மரபில் நெசவு ஒரு முக்கியமான பகுதி.

தர்ஸ்டனின் தொகுப்பில் அக்காலத் தொழில்கள் பற்றிய செய்திகள், முன்னோர் பற்றிய சமூக விளக்கங்கள், சமூகப் படிநிலை குறித்த வாதங்கள் ஆகியவை கலந்துள்ளன. ^[4]

பூர்வீக நினைவும் வாழ்விடமும்

முன்னோர் எங்கிருந்து வந்ததாக நினைவுகூரப்படுகிறார்கள் என்பதற்குப் பூர்வீகக் கதை பதிலளிக்கிறது. அவர்கள் தங்கிய இடங்களில் எவ்வாறு வாழ்க்கையை அமைத்தனர் என்பதைக் குடியேற்ற வரலாறு ஆராய்கிறது. மேற்கிந்தியத் தாயகம் பற்றிய நினைவு இருப்பதால், தமிழ்நாட்டில் தலைமுறைகளாக வாழ்ந்த வாழ்க்கை ஒரு தற்காலிக அத்தியாயமாகிவிடாது.

வரலாற்றாசிரியர்கள் டக்ளஸ் ஹெய்ன்ஸும் தீர்த்தங்கர் ராயும் புலம்பெயர்வு நினைவுகளைச் சமூக உருவாக்கத்தின் ஒரு பகுதியாக அணுகுகின்றனர். அதே நேரத்தில், விடுபட்ட எல்லா தேதிகளையும் இந்த நினைவுகளால் நிரப்ப முடியாது என்றும் எச்சரிக்கின்றனர். ^[1]

குடும்பத் தொடர்பைச் சொல்லும் வீட்டுப் பெயர்

வீட்டுப் பெயர்கள் மூலம் குடும்பங்கள் தமக்கிடையிலான தொடர்புகளை அறிந்துகொள்வதை ராஜராஜனும் பாலசுப்ரமணியனும் விவரிக்கின்றனர். வீட்டுப் பெயரும் கோத்திரமும் ஒன்றல்ல. முன்னது குடும்பக் குழுவை அடையாளப்படுத்துகிறது; பின்னது சடங்கு, திருமண உரையாடல்களில் இடம்பெறும் வம்ச அமைப்பைச் சார்ந்தது. இடம், தொழில், பட்டப்பெயர், நினைவில் வாழும் முன்னோர் ஆகியவற்றுடன் வீட்டுப் பெயர்களை ஆசிரியர்கள் இணைக்கின்றனர். ^[26]

ஒருவரின் முதலெழுத்துகளில் பல தலைமுறைகள் எவ்வாறு இடம்பெறலாம் என்பதையும் நூல் விளக்குகிறது. வீட்டுப் பெயர், தந்தையின் பெயர், சில நேரங்களில் முந்தைய உறவினர்களின் பெயர் ஆகியவை முதலெழுத்துகளாகலாம். வெளிநாட்டில் வீட்டுப் பெயரையே குடும்பப் பெயராக எழுதுவோரும் பெற்றோரின் முழுப் பெயரைப் பயன்படுத்துவோரும் உள்ளனர். பள்ளிப் பதிவு, கடவுச்சீட்டு, குடும்ப உரையாடல் ஆகியவற்றில் அடையாளம் மாறித் தொடர்வதை இவை காட்டுகின்றன. ^[26]