பள்ளிகள், சங்கங்கள், பொது வாழ்க்கை

கூட்டுப் பணியாகக் கல்வி

இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்திலேயே சௌராஷ்டிரர்களின் கல்விச் செயல்பாடுகள் வெளியிடப்பட்ட பதிவுகளில் இடம்பெற்றிருந்தன. தர்ஸ்டன், ரங்காச்சாரி ஆகியோரின் 1909 பதிவு, சௌராஷ்டிர சபை நடத்திய ஆண்களுக்கான ஆங்கில உயர்நிலைப் பள்ளியையும் பெண்களுக்கான தொடக்கப் பள்ளிகளையும் விவரிக்கிறது. கல்வி வளர்ச்சிக்கான ஆர்வத்தையும் சமமற்ற வாய்ப்புகளையும் அப்பதிவு ஒருசேர காட்டுகிறது. கல்வியை அனைவரும் ஏற்கெனவே சமமாகப் பெற்றுவிட்டனர் என்பதற்குப் பதிலாக, அதன் வாய்ப்புகளை விரிவாக்க நிறுவனங்கள் முயன்றுகொண்டிருந்தன. ^[4]

ஒரு பள்ளி, ஒரு சங்கம், பிற்காலக் கல்லூரி ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான வேறுபாடு முக்கியம். அவற்றின் தேதிகள் வெவ்வேறு நிறுவனங்களையும் வளர்ச்சிநிலைகளையும் குறிக்கின்றன. பள்ளி இருந்தது என்பதிலிருந்து மட்டும் எத்தனை குழந்தைகள் படித்தனர், எவ்வளவு காலம் தொடர்ந்தனர், பெண்கள் சந்தித்த தடைகள் என்ன என்பவற்றை அறிய முடியாது. கல்வி மாற்றத்தை மதிப்பிடும்போது நிறுவனர்களின் பெயர்களுடன் இக்கேள்விகளையும் சேர்த்துப் பார்க்க வேண்டும்.

பல பொறுப்புகளைக் கொண்ட சபை

அதே காலப்பதிவு, மதுரை சபை 1895 இல் தொடங்கப்பட்டதாகக் கூறி அதன் நோக்கங்களைப் பட்டியலிடுகிறது. கல்வி, நூலகங்கள், வாசிப்பறைகள், கோயில் பராமரிப்பு, அற உதவி, கிணறுகள் போன்ற பொதுவசதிகள் அவற்றில் அடங்கும். மகமைகள் எனப்பட்ட சந்தாக்களையும் அது குறிப்பிடுகிறது. சமயம், கல்வி, வாழ்வியல் தேவைகளை இணைத்த முறையான அமைப்பு இருந்ததற்கான சான்று இது. இதற்கு முந்தைய எல்லாச் சமூக நிறுவனங்களும் அப்போதுதான் தொடங்கின என்று கருதக்கூடாது. ^[4]

நோக்கங்களின் பட்டியல் ஓர் அமைப்பு என்ன செய்ய எண்ணியது என்பதைப் பதிவு செய்கிறது. திட்டமிட்ட ஒவ்வொரு மருத்துவமனையும் ஆதரவற்றோர் இல்லமும் பிற வசதிகளும் உருவாக்கப்பட்டன என்பதை அது மட்டுமே நிரூபிக்காது. இந்த வேறுபாட்டைப் பேணுவது, நிறுவனத்தின் ஆதாரபூர்வமான சாதனைகளைத் தெளிவாக அறிய உதவும்.

அறப்பணியும் அதற்கான ஆதாரமும்

தீர்த்தங்கர் ராயின் படிக்கக்கூடிய ஆய்வுக் குறிப்புகள், 1911 இல் சங்கர நாராயண ஐயர் அறிமுகப்படுத்திய பள்ளி உணவுத்திட்டத்தைக் குறிப்பிடுகின்றன. கல்விக்கான அறப்பணி சமூகத்தின் பொது வாழ்க்கையில் முக்கியமான இடம் பெற்றதையும் அவை விவரிக்கின்றன. இது குறிப்பிட்ட வரலாற்றுச் சான்றை வழங்குகிறது. இந்தியாவின் முதல் பள்ளி உணவுத்திட்டம் இதுவே என்பதை இக்குறிப்புகள் நிறுவவில்லை. மதுரையில் தொழில்நுட்பக் கல்வியுடன் தொடர்புடைய 1897 மனுவையும் ராய் சுட்டுகிறார். ^[6]

உணவு, கட்டணம், தொழில்நுட்பப் பயிற்சி ஆகியவை கல்வியின் நடைமுறைச் சூழலுடன் தொடர்புடையவை. பள்ளிக் கட்டடம் கட்டப்பட்டதுடன் நின்றுவிடாமல், அதைப் பயன்படுத்த ஒரு குழந்தைக்கு உதவிய ஆதரவுகளையும் இவை கதைக்குள் கொண்டுவருகின்றன.

1927 இல் காந்தியுடன் ஒரு உரையாடல்

29 செப்டம்பர் 1927 அன்று மதுரை சௌராஷ்டிர கிளப்பில் காந்தி உரையாற்றினார். சமூகத்தின் மொழியில் வழங்கப்பட்ட வரவேற்புரையை அவர் குறிப்பிட்டதுடன், உயர்நிலைப் பள்ளியின் மொழிக்கல்வியையும் விவாதித்தார். ஆலை நூலைப் பயன்படுத்தும் கைத்தறி நெசவை ஆதரிக்குமாறு விடுக்கப்பட்ட கோரிக்கைக்கும் பதிலளித்தார். அதனை ஏற்காமல், தமது கையால் நூல் நூற்கும் திட்டத்தை முன்வைத்தார். ^[10]

விழா வரவேற்புடன் வாழ்வாதாரம் குறித்த கருத்து வேறுபாட்டையும் இச்சந்திப்பு பதிவு செய்கிறது. மொழி பற்றிய காந்தியின் கருத்துகள் அவரது பார்வையை வெளிப்படுத்துகின்றன. அவை மொழியியல் வகைப்பாடோ ஒவ்வொரு குடும்பமும் ஒரே எழுத்துமுறையைப் பயன்படுத்தியதற்கான சான்றோ அல்ல.

பொதுவில் பாதுகாக்கப்பட்ட அறிவு

சபையின் பணி பண்பாட்டுப் பாதுகாப்புக்கும் விரிந்தது. வாலாஜாபேட்டைத் தொகுப்பிலிருந்த இசைக் கையெழுத்துச் சுவடிகளைச் சபை பெற்றுப் பாதுகாத்து ஆய்வுக்குக் கிடைக்கச் செய்ததைப் பி. சாம்பமூர்த்தி 1947 இல் பாராட்டிப் பதிவு செய்தார். ^[8]

வகுப்பறையும் அறநிதியும் சுவடி நூலகமும் வெவ்வேறு வாய்ப்புகளைப் பாதுகாக்கின்றன. வாழ்வாதாரம், கல்வி, பண்பாட்டு நினைவு ஆகியவற்றைத் தலைமுறைகளுக்கு இடையே நிறுவனங்கள் எவ்வாறு இணைக்க முடிந்தது என்பதை இவை சேர்ந்து காட்டுகின்றன.