தெற்கே பயணித்த மொழி

தனித்த மொழி அடையாளம்

சௌராஷ்டிரம், பெரும்பாலும் திராவிட மொழிகள் பேசப்படும் சூழலில் வாழும் இந்தோ-ஆரிய மொழி. குஜராத்தியுடன் அதற்குள்ள உறவு, மேற்கு இந்தியாவுடனான அதன் தொடர்புகளைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது. தென்னிந்தியாவில் அது பெற்ற வளர்ச்சியும் தனியாகக் கவனிக்கப்பட வேண்டியது. இடம்பெயர்ந்து செல்லும் மொழி, அதைப் பேசுபவர்களின் வாழ்க்கையோடு தொடர்ந்து மாறுகிறது. மொழி மரபும் பிற்கால மொழித் தொடர்புகளும் ஒரே வரலாற்றின் பகுதிகள். ^[14][16]

ஒரு மொழியின் தோற்ற மரபு, அதை எழுதப் பயன்படுத்தப்படும் எழுத்துமுறை, அதைப் பேசுபவர்களின் அடையாளங்கள் ஆகியவை வெவ்வேறு கேள்விகளுக்கான பதில்கள். தமிழ் எழுத்துகளில் சௌராஷ்டிரத்தை எழுதுவதால் அது தமிழ் மொழியாகிவிடுவதில்லை. அதேபோல், ஒருவர் வீட்டில் சௌராஷ்டிரம் பேசிக்கொண்டு தமிழ்ச் சமூக வாழ்விலும் முழுமையாகப் பங்கேற்கலாம். இரண்டு தொடர்புகளையும் அவர் தக்கவைத்துக்கொள்ள முடியும். சமூகம், தொழில், மொழி ஆகியவற்றை எளிதாக ஒன்றாக்கிவிடும் பழைய விளக்கங்களைப் படிக்கும்போது இந்த வேறுபாடுகள் முக்கியம்.

மொழித் தொடர்பு காட்டுவதும் காட்டாததும்

நொரிஹிகோ உச்சிதாவின் அகராதியைப் பற்றிய பதிப்பக விளக்கம், சௌராஷ்டிரத்தின் அடிப்படைச் சொல்வளம் இந்தோ-ஆரியத் தன்மை கொண்டதாகவும், அதன் இலக்கணத்தில் திராவிட மொழிச் சூழலுக்கேற்ப குறிப்பிடத்தக்க மாற்றங்கள் ஏற்பட்டுள்ளதாகவும் கூறுகிறது. மராத்தி, தெலுங்கு, தமிழ் ஆகியவற்றிலிருந்து வந்த கடன்சொற்களையும் குறிப்பிடுகிறது. சௌராஷ்டிரத்தை இன்றைய மொழிகளின் எளிய கலவையாகக் கூறுவதைவிட இது வலுவான தொடக்கமாகும். கடன்சொற்களும் இலக்கண மாற்றங்களும் நீடித்த தொடர்பைக் காட்டுகின்றன; அவை மொழியின் தனி வரலாற்றை அழிப்பதில்லை. ^[16]

மொழித் தொடர்பு இடம்பெயர்வைப் புரிந்துகொள்ள உதவும். ஆனால், அது மட்டுமே துல்லியமான பயணப் பாதையையோ புறப்பட்ட காலத்தையோ அளிக்க முடியாது. வணிகம், அண்டை ஊர்கள் அல்லது மற்றொரு மொழி வழியாகவும் ஒரு கடன்சொல் வந்திருக்கலாம். எனவே, காலம் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட பிற ஆவணங்களுடன் மொழிச் சான்றுகளையும் இணைத்துப் படிக்க வேண்டும். பழக்கமான ஒலியுடைய சில சொற்களிலிருந்து மட்டும் வரலாற்றுப் பாதையை அமைக்க முடியாது.

இருமொழி வாழ்வும் வட்டாரக் குரல்களும்

தமிழ் பேசும் திறன் சௌராஷ்டிர வாழ்வில் அண்மையில் ஏற்பட்ட இடையீடு அல்ல. எச். என். ராண்டில் தனது 1943 ஆய்வில், தனக்குக் கிடைத்த புள்ளிவிவரங்களில் சௌராஷ்டிரம் பேசுபவர்களில் பெரும்பாலோர் தமிழும் பேசியதாகக் குறிப்பிட்டார். அந்தக் குறிப்பை அதன் காலச்சூழலில்தான் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். இருந்தாலும், சமூகத்தைப் பற்றிய ஆய்வுகளில் இருமொழி வாழ்வு அப்போதே முக்கிய இடம் பெற்றிருந்ததை அது காட்டுகிறது. ^[14]

வட்டார வேறுபாடுகளும் முக்கியமானவை. உச்சிதாவின் 1990 அகராதி பெங்களூரு வட்டார வழக்கை விவரிக்கிறது. அது முக்கியமான ஆதாரம் என்றாலும், அதிலுள்ள வடிவங்களை மதுரைக்கும் மற்ற எல்லா ஊர்களுக்கும் பொதுத்தரமாகக் கருத முடியாது. மொழியை விளக்கும் பதிவு, வட்டார வேறுபாடுகளைத் தவறுகளாக நீக்காமல் அவற்றுக்கும் இடமளிக்க வேண்டும். ^[16]

கணக்கெடுப்பு எதைக் கணக்கிட்டது?

2011 மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பில் 247,702 பேர், Saurashtra/Saurashtri என்ற பதிவின் கீழ் தங்கள் தாய்மொழியைப் பதிவு செய்திருந்தனர். அட்டவணைகளில் இந்தப் பதிவு குஜராத்தியின் கீழ் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது. இது குறிப்பிட்ட ஆண்டுக்கான தாய்மொழிக் கணக்கு. இன்றைய சௌராஷ்டிரர்களின் மொத்த எண்ணிக்கையோ, கூடுதல் மொழியாகச் சௌராஷ்டிரம் பேசக்கூடிய அனைவரின் எண்ணிக்கையோ அல்ல. ^[13]

கணக்கெடுப்பின் தொகுப்புமுறையையும் மொழி அடையாளத்தையும் வேறுபடுத்திப் பார்க்க வேண்டும். குளோட்டோலாக், சௌராஷ்டிரத்தைத் தனியான பேச்சுமொழியாகப் பட்டியலிடுகிறது; அதன் ISO 639-3 குறியீடு saz. இந்தப் பதிவுகளை இணைத்துப் படிப்பது, கணக்கெடுப்பின் நிர்வாகச் சூழலையும் மொழியியல் அடிப்படையையும் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது. ^[20]