பூர்வீகமும் பயணங்களும்

நினைவில் பாதுகாக்கப்பட்ட பயணம்

இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் பதிவு செய்யப்பட்ட திருமண உரையாடல், சோரத், தேவகிரி, விஜயநகரம், மதுரை ஆகிய இடங்களைச் சமூகத்தின் பயண நினைவில் குறிப்பிடுகிறது. தர்ஸ்டன் மற்றும் ரங்காச்சாரி தொகுத்த விவரிப்பில், இரு குடும்பத்தினரும் ஒருவரையொருவர் எங்கிருந்து வந்தீர்கள் என்று கேட்கின்றனர். பொதுவான பயணத்தை நினைவுகூர்வது, இரு குடும்பங்களையும் தாண்டிய பெரிய வரலாற்றுடன் திருமணத்தை இணைக்கிறது. ^[4]

கூட்டு நினைவுக்கான முக்கியமான சான்று இந்த மரபு. ஆனால் தேதிகளுடன் அமைந்த பயண ஆவணம் அல்ல. தேவகிரி இன்றைய தௌலதாபாத்துடன் தொடர்புடையது. விஜயநகரம் என்பது ஹம்பியை மையமாகக் கொண்ட பேரரசு உலகுடன் தொடர்புடையது. இந்த இடங்களின் பெயர்கள் இடம்பெறுவதால் மட்டும், ஒவ்வொரு குடும்பமும் அங்கு எவ்வளவு காலம் வாழ்ந்தது என்பதையோ, அனைத்து குடும்பங்களும் ஒன்றாகப் பயணித்தன என்பதையோ உறுதிப்படுத்த முடியாது.

மந்தசோரின் பழமையான பதிவு

இதற்குப் பல நூற்றாண்டுகள் முந்தைய கல்வெட்டு ஒன்று, லாடா பகுதியிலிருந்து தசபுரத்திற்குப் பட்டு நெசவாளர்கள் இடம்பெயர்ந்ததைப் பதிவு செய்கிறது. தசபுரம் இன்றைய மத்தியப் பிரதேசத்தின் மந்தசோர். குடும்பங்களாகப் பயணித்தல், அரச ஆதரவு, சூரியனுக்குக் கோவில் கட்ட நிதியளித்த கைவினைஞர் சங்கம் ஆகியவற்றைக் கல்வெட்டு விவரிக்கிறது. கோவில் கட்டப்பட்ட காலம் பொ.ஆ. 437/438 என்றும், புதுப்பிக்கப்பட்ட காலம் 473/474 என்றும் பொதுவாகக் கணிக்கப்படுகிறது. கல்வெட்டின் மொழி சமஸ்கிருதம். இது சௌராஷ்டிர மொழியில் எழுதப்பட்ட பழமையான உரை அல்ல. ^[2]

வளமையும் இடம்பெயரும் திறனும் கொண்ட பழங்காலக் கைவினைஞர்களின் உலகை இந்தப் பதிவு வெளிப்படுத்துகிறது. ஆனால் அதில் குறிப்பிடப்படும் நெசவாளர்களை இன்றைய சௌராஷ்டிரர்களுடன் நேரடியாக இணைப்பதற்கு, ஒரே தொழில் என்பதைத் தாண்டிய சான்றுகள் தேவை. லாடா என்பதையும் சௌராஷ்டிரத் தீபகற்பத்தின் மற்றொரு பெயராகக் கருதக்கூடாது. கல்வெட்டு குறிப்பிடும் புறப்பட்ட இடத்தையும் சென்றடைந்த இடத்தையும் அவற்றின் தனித்தன்மையுடன் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

அரச ஆதரவும் மதுரைக் குடியேற்றமும்

மதுரை நாயக்கர்களுடனான பிற்காலத் தொடர்புக்கு ஒப்பீட்டளவில் வலுவான வரலாற்று அடித்தளம் உள்ளது. தர்ஸ்டனின் தொகுப்பில் மேற்கோளாக இடம்பெறும் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் மதுரை மாவட்டக் கையேடு, முந்தைய நாயக்க மன்னர் ஒருவரின் காலத்திலோ, திருமலை நாயக்கரின் அழைப்பை ஏற்றோ குடியேற்றம் நிகழ்ந்ததாகக் குறிப்பிடுகிறது. இந்தப் பழைய விவரிப்பில்கூட ஒரே உறுதியான வருகைத் தேதிக்குப் பதிலாக மாற்றுக் கருத்துகள் உள்ளன. ^[4]

நெசவுத் திறன், அரசவைகள், நகரச் சந்தைகளின் தேவை ஆகியவற்றுக்கிடையிலான பரந்த தொடர்புக்குள் நாயக்கர்களின் ஆதரவைப் புரிந்துகொள்ளலாம். அரண்மனைக்கு அருகே குடியிருப்புகள் அமைந்தது இந்தத் தொடர்புடன் பொருந்துகிறது. ஆனால் அருகாமை மட்டுமே அரச அழைப்பின் உள்ளடக்கத்தையோ, ஒரு குடும்பம் வந்த ஆண்டையோ நிரூபிக்காது.

தேதிகள் ஏன் உறுதியற்றவையாக உள்ளன?

பயணத்தின் முந்தைய கட்டங்களுக்கு நம்பத்தகுந்த உறுதிப்படுத்தல்கள் குறைவாக உள்ளன என்றும், விஜயநகரத்திலிருந்து மதுரைக்கு வந்த இயக்கம் படிப்படியாக நிகழ்ந்திருக்கலாம் என்றும் ஹெய்ன்ஸும் ராயும் எச்சரிக்கின்றனர். மந்தசோர் கைவினைஞர் சங்கத்தையும் இன்றைய சமூகத்தையும் இணைக்கும் சான்றுகளையும் அவர்கள் கேள்விக்குட்படுத்துகின்றனர். ^[1]

எனவே ஒவ்வொரு இடம்பெயர்வையும் ஒரு புகழ்பெற்ற படையெடுப்புடன் இணைக்கும் கதைகளை வரலாற்று விளக்கங்களாகவே குறிப்பிட வேண்டும். நடந்த போர் ஒன்றைக் குறிப்பிடுவது வரலாற்றுப் பின்னணியைத் தரலாம். குறிப்பிட்ட குடும்பங்கள் ஏன் இடம்பெயர்ந்தன என்பதை அது தானாக நிரூபிக்காது. நினைவில் உள்ள பாதையைப் பாதுகாத்து, வலுவான சான்றுகள் கொண்ட தென்னிந்தியக் குடியேற்றத்தை விளக்கி, சான்றுகள் இல்லாத தேதிகளைத் திறந்த கேள்விகளாக விடுவதே பொறுப்பான வரலாற்றுக் கதை.

சமூக வரலாற்று எழுத்திலும் மாறுபட்ட கருத்துகள்

சமூகத்தைப் பற்றி எழுதியவர்களிடையேயும் ஒரே காலவரிசை ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை. சி. எஸ். கிருஷ்ணமூர்த்தியின் 2014 நூல் பற்றிய ஜி. ஜே. சுதாகரின் மதிப்புரை, வழக்கமான சோமநாதர் கோயில், தேவகிரி, விஜயநகரம், மதுரை வரிசையை நூலாசிரியர் மறுப்பதாகக் கூறுகிறது. லாடாவிலிருந்து சுமார் பொ.ஆ. 800 அளவில் புறப்பட்டுப் பரவியதாக மாற்று விளக்கம் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளதையும், பரமக்குடி மற்றும் எமனேசுவரம் தொடக்கக் குடியேற்றங்களாக இருந்திருக்கலாம் என்ற கருத்தையும் மதிப்புரை குறிப்பிடுகிறது. இங்கு முழு நூல் ஆய்வு செய்யப்படாததால், இவை உறுதிப்படுத்தப்பட்ட தேதிகளாக அல்லாமல் விவாதத்திற்குரிய விளக்கங்களாகவே வழங்கப்படுகின்றன. ^[24]