இசை, பக்தி, எழுத்துப் பதிவுகள்

இசை வரலாற்றில் ஒரு சமூகம்

இசையை உருவாக்குதல், நிகழ்த்துதல், பாதுகாத்தல் ஆகியவை சௌராஷ்டிரப் பண்பாட்டு வரலாற்றில் அடங்கும். ஒவ்வொன்றும் வெவ்வேறு வகையான பங்களிப்பு. இசையமைப்பாளர் பாடலை உருவாக்குகிறார்; ஆசிரியர் அதன் ஒரு வடிவத்தைக் கற்பிக்கிறார்; குடும்பம் ஒரு குறிப்பேட்டைப் பாதுகாக்கிறது; நிறுவனம் அக்குறிப்பேட்டைப் பிறர் படிக்க வழிசெய்கிறது. புகழ்பெற்ற பெயர்களின் பட்டியலைவிட, இவ்வுறவுகளைப் புரிந்துகொள்வது முழுமையான வரலாற்றைத் தருகிறது.

அர்ச்சனா வெங்கடேசனின் 2018 ஆய்வு, வேங்கடரமண பாகவதர், கவி வேங்கடசூரி, நாயகி சுவாமிகள் ஆகியோரை உள்ளூரில் போற்றப்படும் இசை மும்மூர்த்திகளாக ஆராய்கிறது. பரவலாக அறியப்பட்ட கர்நாடக இசை மரபுக்கும் சௌராஷ்டிரர்களின் இசை நினைவுக்கும் உள்ள தொடர்பை அதன் வெளியிடப்பட்ட ஆய்வுச் சுருக்கம் விவரிக்கிறது. இது வரலாற்று விளக்கத்திற்கான ஆய்வுப்பொருளைக் குறிக்கிறது. ஒவ்வொரு குடும்பமும் ஒரே பக்தி மரபைப் பின்பற்றுகிறது என்பதை நிறுவவில்லை. ^[9]

வாலாஜாபேட்டைத் தொகுப்பு

வாலாஜாபேட்டைச் சுவடிகள் பற்றிப் பி. சாம்பமூர்த்தி 1947 இல் எழுதிய பதிவு, குறிப்பிடத்தக்க காலச்சான்றாகும். அப்போது மதுரை சௌராஷ்டிர சபையில் இருந்த தொகுப்பை அவர் விவரிக்கிறார். ஸ்வரக்குறிப்புகளுடன் கூடிய பாடல்களும் இசையியல் நூல்களும் அதில் இருந்தன. பல தெலுங்கு எழுத்திலும் சில கிரந்த எழுத்திலும் இருந்தன. தொகுப்பின் வளர்ச்சியை வேங்கடரமண பாகவதர், அவரது மகன் கிருஷ்ணசாமி பாகவதர் ஆகியோருடன் தொடர்புபடுத்துவதுடன், சபையின் பாதுகாப்புப் பணியையும் அவர் பதிவு செய்கிறார். ^[8]

ஒருவரின் சமூக மொழியும் அவர் பயன்படுத்திய ஒவ்வொரு நூலின் எழுத்துமுறையும் ஒன்றாகவே இருக்க வேண்டும் என்ற எளிய எண்ணத்தை இச்சான்று கேள்விக்குட்படுத்துகிறது. பன்மொழிச் சுவடித் தொகுப்பு, பாதுகாப்பின் வரலாற்றுடன் பரிமாற்றத்தின் வரலாற்றையும் சார்ந்தது.

பாதுகாப்பிலிருந்து இசை நிகழ்வுக்கு

25 டிசம்பர் 1946 அன்று நடைபெற்ற சுவடிக் கண்காட்சியையும் சாம்பமூர்த்தியின் சொற்பொழிவையும் மியூசிக் அகாடமியின் அறிக்கை பதிவு செய்கிறது. அதன் பின்னர் மதுரை சபையைச் சேர்ந்த நாகசாமி பாகவதர் தொகுப்பிலிருந்த பாடல்களைப் பாடினார். தியாகராஜருக்கும் வேங்கடரமண பாகவதருக்கும் உரியதாகக் குறிப்பிடப்பட்ட பாடல்கள் அவற்றில் அடங்கும். ^[8]

அலமாரியைத் தாண்டி ஒரு தொகுப்புக்கு ஏன் முக்கியத்துவம் உள்ளது என்பதை இந்நிகழ்வு காட்டுகிறது. சுவடிகள் ஆய்வுக்கு உதவியதுடன், அதிகம் அறியப்படாத பாடல்களை ரசிகர்களிடம் கொண்டுசெல்லவும் உதவின. தேதியிட்ட அறிக்கை அந்த நிகழ்வுக்கான சான்று. காட்சிப்படுத்தப்பட்ட ஒவ்வொரு பாடலின் அல்லது பொருளின் முந்தைய வரலாற்றுக்கும் அது நிரூபணமாகாது.

இலக்கியமும் நவீன அங்கீகாரமும்

சௌராஷ்டிர மொழி மற்றும் இலக்கியப் பங்களிப்புக்காக 2006 இல் தாடா சுப்பிரமண்யமும் கே. ஆர். சேதுராமனும் இணைந்து பெற்ற அங்கீகாரத்தைச் சாகித்திய அகாடமியின் அதிகாரப்பூர்வ பாஷா சம்மான் பட்டியல் பதிவு செய்கிறது. 2015 பட்டியல், சௌராஷ்டிரத்துக்காக டி. ஆர். தாமோதரனையும் டி. எஸ். சரோஜா சுந்தரராஜனையும் இணையாகக் குறிப்பிடுகிறது. தேதியிட்ட இப்பதிவுகள் பெண்களின் இலக்கியப் பங்களிப்பையும் புலப்படுத்துகின்றன. ^[19]

அங்கீகாரம், ஒரு நிறுவனம் வழங்கிய விருதைப் பதிவு செய்கிறது. ஓர் எழுத்தாளரின் எல்லா வரலாற்று விளக்கங்களும் தனித்தனியாக உறுதிப்படுத்தப்பட்டுவிட்டன என்ற கூற்றிலிருந்து இதனை வேறுபடுத்த வேண்டும்.

பக்தி, நினைவு, ஆதாரம்

பாடல்களும் சடங்கு உரைகளும் நினைவுகளைப் பாதுகாக்கும்போதே நிகழ்த்துதலின் வழியாக மாறவும் முடியும். விஜயா ராமசாமியின் வெளியிடப்பட்ட ஆய்வுக் குறிப்புகள், சௌராஷ்டிரத் திருமண உரைகளில் ஊருக்கு ஊர் உள்ள வேறுபாடுகளைக் குறிப்பிடுகின்றன. இவ்வேறுபாடுகள் பண்பாட்டு வரலாற்றின் பகுதிகளே; அழிக்கப்பட வேண்டிய குறைகள் அல்ல. ^[3]

பக்தி வாழ்க்கை வரலாறும் சுவடியும் தேதியிட்ட நிகழ்ச்சிப் பதிவும் வெவ்வேறு கேள்விகளுக்குப் பதிலளிக்கின்றன. அவற்றைச் சேர்த்துப் படிப்பது வாழும் மரபுகளை மதிக்கவும், ஒவ்வோர் ஆதாரமும் எதை நிறுவ முடியும் என்பதில் துல்லியமாக இருக்கவும் உதவுகிறது.