சுங்குடி: கைகளால் உருவாகும் புள்ளிகள்

ஒரு முடிச்சின் வேலை

கையால் முடிச்சிட்ட சுங்குடித் துணியின் வெளிர் புள்ளிகள், சாயத்தில் தோய்ப்பதற்கு முன்பே உருவாகத் தொடங்குகின்றன. துணியின் சிறிய பகுதிகளை நூலால் இறுக்கிக் கட்டும்போது அங்கு சாயம் ஊடுருவுவது தடுக்கப்படுகிறது. கட்டுகளை அவிழ்த்ததும் சாயம் படாத பகுதிகள் புள்ளிகளாக வெளிப்படுகின்றன. முடிந்த துணியில் எண்ணற்ற சிறிய கை அசைவுகளின் தடம் இருக்கிறது. ^[26]

அனிதா ராஜராஜனும் பிஸ்வஜித் பாலசுப்ரமணியனும் எழுதிய From Homeland to Heartland, மதுரைச் சௌராஷ்டிரக் குடியேற்றத்துடன் சுங்குடியை இணைக்கிறது. மேற்கு இந்திய பாந்தனி முறையுடன் உள்ள ஒற்றுமை முக்கியமான கைவினைத் தொடர்பு. ^[26]

சாதாரணத் துணியிலிருந்து புள்ளிச் சேலை வரை

நூல் விவரிக்கும் வேலைப் படிகள்:

1. துணியைத் தயாரித்து வெளுத்து, வடிவத்தை அடையாளமிடுதல்.
2. புள்ளிகள் வேண்டிய இடங்களை நூலால் கட்டுதல்.
3. வேறு நிற முந்தானை போன்ற பகுதிகளை ஜோடி கட்டை எனப்படும் மரக்கட்டைகளால் பாதுகாத்தல்.
4. சாயமிடுதல், அலசுதல், உலர்த்துதல்; சில நேரங்களில் இவற்றை மீண்டும் செய்தல்.
5. கட்டுகளை அவிழ்த்து, சாயம் படாத வடிவத்தை வெளிக்கொணர்தல். ^[26]

துணியை நெய்வதும் அதன் மேல் வடிவத்தை உருவாக்குவதும் தனித்தனி வேலைகள். விசைத்தறித் துணியில் கையால் முடிச்சிடும் முறையையும் அச்சிட்ட புள்ளிகளையுடைய துணிகளையும் ஆசிரியர்கள் வேறுபடுத்துகின்றனர். ^[26]

புள்ளிகளின் பின்னுள்ள பெண்கள்

வீடுகளிலும் முற்றங்களிலும் முடிச்சிடும் வேலை நடந்தது. சமையல், உரையாடல், குழந்தைப் பராமரிப்பு ஆகியவற்றுக்கிடையே வருமானம் தரும் துணித் தொழிலும் இடம்பெற்றது. மூத்த பெண்களைப் பார்த்துக் கற்றல், குடும்பப் பயணங்களின்போது துணியை எடுத்துச் செல்லுதல், முடிச்சின் இறுக்கத்தைச் சோதித்தல் ஆகிய நினைவுகள் நூலில் உள்ளன. முறையான வகுப்பறைக்கு வெளியே கற்ற திறமைக்கும் பயிற்சியும் நுண்ணறிவும் தேவைப்பட்டன. ^[26]

புதியவர்களுக்கு முடிச்சிடக் கற்பிக்கும் முயற்சிகளைச் சுங்குடித் தயாரிப்பாளர் ஏ. கே. ரமேஷ் விவரிக்கிறார். ரஷீலா பிரேம்நாத்தின் குடும்பப் பதிவும் பெண்களின் கைவினை அறிவையும் பிற்காலப் பயிற்சிப் பணியையும் இணைக்கிறது. ^[26]

2005 இன் அங்கீகாரம்

மதுரை சுங்குடி புவிசார் குறியீட்டுப் பதிவில் விண்ணப்ப எண் 21, பதிவுச் சான்றிதழ் தேதி 12 டிசம்பர் 2005 ஆகியவை உள்ளன. மலிவான உற்பத்தி, மாறும் வேலைவாய்ப்புகள் ஆகியவற்றோடு இந்த அங்கீகாரத்தை நூல் விவாதிக்கிறது. ^[11][26]

பல வாழ்க்கைகளைக் கொண்ட ஒரு துணி

சுங்குடி அன்றாட ஆடையாகவும் குடும்பச் சேகரிப்பாகவும் புதிய கலைப் பயன்பாடாகவும் வாழ்கிறது. தமது தாயின் சேலையைப் பற்றிய ராதா பார்த்தசாரதியின் நினைவும், Naachiyar Next நிகழ்ச்சிக்காக ஆடை வடிவமைப்பாளர் சந்தியா ராமனுடன் சுங்குடியைத் தேர்ந்தெடுத்த நடனக் கலைஞர் அனிதா ரத்னத்தின் பதிவும் நூலில் உள்ளன. ^[26]

தறிகளும் உழைக்கும் வாழ்க்கையும் பற்றிய கட்டுரையுடன் படிக்கும்போது, சுங்குடி என்பது புள்ளி வடிவம் மட்டுமல்ல; மூலப்பொருள், பெண்களின் வருமானம், கற்பித்தல், வடிவமைப்பு ஆகியவற்றின் வரலாறும் என்பதை அறியலாம்.